>>>Bijnierschorsinsufficiëntie

Bijnierschorsinsufficiëntie

Bijnierschorsinsufficiëntie is een aandoening waarbij de bijnieren niet of onvoldoende in staat zijn om te functioneren. Het gevolg hiervan is dat er een tekort ontstaat aan hormonen die onmisbaar zijn voor het leven. Er wordt onderscheid gemaakt in verschillende vormen, op basis van de plaats(en) waar een  aandoening of beschadiging is ontstaan. De bijnieren maken onderdeel uit van het hypothalamus-hypofyse-bijniersysteem. Als een van de drie onderdelen van dit systeem niet goed functioneert, kan dat leiden tot bijnierschorsinsufficiëntie.

  • Primaire bijnierschorsinsufficiëntie: een probleem ter plaatste van de bijnieren zelf
  • Centrale  bijnierschorsinsufficiëntie: een probleem ter plaatste van de hypothalamus (tertiair) of hypofyse (secundair)
  • Steroïd geïnduceerde bijnierschorsinsufficiëntie: ontstaat na langdurig gebruik van steroïd bevattende medicijnen, die in staat zijn om zowel de hypothalamus, hypofyse als de bijnieren te onderdrukken

Bijnierschorsinsufficiëntie heeft impact op vrijwel alle organen en processen in het lichaam. De meest voorkomende klachten en verschijnselen van bijnierschorsinsufficiëntie zijn moeheid, zwakte, gebrek aan eetlust, gewichtsverlies, misselijkheid, en pijn in spieren en gewrichten. Meestal ontstaat bijnierschorsinsufficiëntie geleidelijk, maar het kan zich ook presenteren met een levensbedreigende bijniercrisis. Na start van de behandeling nemen de klachten en verschijnselen meestal af. Ondanks behandeling hebben mensen met bijnierschorsinsufficiëntie een hogere morbiditeit en mortaliteit. Tevens is er bij veel mensen sprake van een verminderde kwaliteit van leven.
De prevalentie van primaire BI is 93-140 per miljoen. De prevalentie van secundaire BI is 125-280 per miljoen. De incidentie van primaire BI wordt geschat op 4.4-6.2 per miljoen per jaar.